Aydın'daki Elgit Hukuk Bürosu'nun web sitesinde Ortak Velayet Hakkı Neleri Kapsar ? konusunu sizler için ele aldık, hemen inceleyin.
Boşanma ve ayrılık süreçlerinde çocukların geleceğine ilişkin en önemli hukuki konulardan biri velayet hakkıdır. Anne ve babanın evlilik birliğini sona erdirmesi, çocuklarıyla aralarındaki ebeveynlik ilişkisinin ortadan kalkması anlamına gelmez. Çocuğun eğitiminden sağlık durumuna, günlük bakımından kişisel gelişimine kadar birçok konuda anne ve babanın sorumlulukları devam eder. Bu noktada son yıllarda aile hukuku alanında giderek daha fazla gündeme gelen kavramlardan biri de ortak velayet uygulamasıdır.
Peki, ortak velayet hakkı neleri kapsar? Ortak velayet kararı verildiğinde anne ve baba çocuk hakkında hangi konularda birlikte karar verir? Çocuğun okul seçimi, sağlık işlemleri, ikamet yeri, yurt dışına çıkışı, eğitim hayatı ve önemli kişisel kararları nasıl alınır? Ortak velayette çocuk kimin yanında yaşar? Ortak velayette nafaka ödenir mi? Anne ve babanın her konuda birlikte hareket etmesi gerekir mi? Taraflardan biri ortak velayeti istemezse ne olur? Anlaşmalı veya çekişmeli boşanmada ortak velayet mümkün müdür?
Bu soruların cevaplandırılabilmesi için öncelikle velayet kavramının yalnızca anne veya babaya tanınmış bir hak olarak değerlendirilmemesi gerekir. Velayet, aynı zamanda çocuğun korunması, yetiştirilmesi, eğitilmesi ve temsil edilmesine ilişkin önemli görev ve sorumlulukları da içerisinde barındırmaktadır.
Türk Medeni Kanunu'nda evlilik devam ettiği sürece anne ve babanın velayeti birlikte kullanacağı düzenlenmiştir. Boşanma sonrasında ortak velayet ise Kanun'da ayrıntılı ve özel bir sistem olarak açıkça düzenlenmiş değildir. Bununla birlikte Anayasa Mahkemesi; 7 No.lu Protokol, Yargıtay içtihadı ve çocuğun üstün yararı ilkesi birlikte değerlendirildiğinde, boşanma veya ayrılık sonrasında velayetin anne ve baba tarafından ortak kullanılmasının somut olayın koşullarına göre mümkün olduğunu belirtmektedir.
Bu nedenle ortak velayet kararı, her boşanma davasında kendiliğinden uygulanabilecek standart bir sistem değildir. Mahkemenin öncelikle çocuğun üstün yararını, anne ve babanın ortak karar alabilme kapasitesini, taraflar arasındaki iletişimi, çocuğun yaşam düzenini ve somut olayın diğer özelliklerini değerlendirmesi gerekir.
Bu makalede ortak velayet nedir, ortak velayet hakkı neleri kapsar, ortak velayet şartları nelerdir, ortak velayette çocuk kimde kalır, ortak velayette nafaka olur mu, ortak velayet nasıl uygulanır ve ortak velayet hangi durumlarda kaldırılabilir gibi merak edilen konular ayrıntılı olarak ele alınmaktadır.
Ortak velayet, anne ve babanın boşanma veya ayrılık sonrasında çocuk üzerindeki velayete ilişkin önemli yetki ve sorumlulukları birlikte kullanmaya devam etmelerini ifade eden hukuki bir uygulamadır.
Ortak velayetin temel amacı anne veya babanın diğerine karşı üstünlük sağlaması değildir. Asıl amaç, anne ve babanın ayrılmasına rağmen çocuğun her iki ebeveyniyle olan hukuki ve kişisel bağının mümkün olduğunca sağlıklı biçimde devam ettirilmesidir.
Velayet kapsamında anne ve baba çocuklarının bakımını sağlamak, eğitimini düzenlemek, sağlık durumuyla ilgilenmek, çocuğu korumak, kişisel gelişimini desteklemek ve belirli hukuki işlemlerde çocuğu temsil etmek gibi yükümlülüklere sahiptir.
Bu nedenle ortak velayet hakkı, yalnızca çocuğu belirli günlerde görme veya çocukla zaman geçirme hakkı anlamına gelmemektedir.
Çocuğun diğer ebeveynle görüşmesine ilişkin düzenleme esas itibarıyla kişisel ilişki kurulması konusuyla bağlantılıdır. Velayet ise bundan daha geniş bir kavramdır. Velayet; çocuğun hayatına ilişkin önemli kararların alınması, bakımının ve eğitiminin sağlanması, korunması ve temsil edilmesi gibi çok sayıda yetki ve sorumluluğu kapsamaktadır.
Ortak velayette anne ve baba bu sorumlulukların önemli bölümünü birlikte yerine getirmek durumundadır.
Türkiye'de ortak velayet mümkün müdür? sorusu özellikle boşanma aşamasındaki anne ve babaların en sık araştırdığı konular arasındadır.
4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun velayete ilişkin hükümleri incelendiğinde, evlilik devam ettiği sürece anne ve babanın velayeti birlikte kullanması temel kuraldır. Boşanma sonrasındaki klasik düzenlemede ise velayetin çocuk kendisine bırakılan tarafa ait olması öngörülmektedir. Türk Medeni Kanunu'nda boşanmadan sonraki ortak velayetin bütün ayrıntılarını düzenleyen özel ve kapsamlı hükümler bulunmamaktadır.
Bununla birlikte günümüzde ortak velayetin hukuken tamamen imkânsız olduğu söylenemez.
Anayasa Mahkemesi, ortak velayete ilişkin bir bireysel başvuru kararında, 6684 sayılı Kanun ile onaylanan Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi'ne Ek 7 No.lu Protokol'ün 5. maddesi ve ilgili Yargıtay içtihadı dikkate alındığında, boşanma veya ayrılık sonrasında velayetin ebeveynler tarafından ortak kullanılmasının mümkün olduğuna işaret etmiştir. Ancak Mahkeme aynı zamanda ortak velayetin uygulanmasına ve sona erdirilmesine ilişkin esasların Türk mevzuatında ayrıntılı ve açık şekilde düzenlenmediğini de özellikle belirtmiştir.
Dolayısıyla ortak velayet değerlendirmesinde yalnızca anne ve babanın talebi değil, her somut olayın kendi koşulları önem taşımaktadır.
Mahkeme açısından temel ölçüt çocuğun üstün yararıdır.
Ortak velayet hakkı neleri kapsar? sorusunun tek cümlelik bir cevabı bulunmamaktadır. Çünkü velayet, çocuğun hayatının pek çok alanını ilgilendiren kapsamlı bir hukuki kurumdur.
Genel anlamıyla ortak velayet; çocuğun eğitimi, sağlığı, bakımı, korunması, yetiştirilmesi, kişisel gelişimi, önemli yaşam kararları ve hukuki temsili gibi konularda anne ve babanın sorumluluğunu devam ettirmesini ifade eder.
Ortak velayet kararı bulunan bir ailede anne ve babanın özellikle çocuğun geleceğini önemli ölçüde etkileyebilecek konularda ortak hareket etmesi beklenebilir.
Bununla birlikte ortak velayet, çocuğun günlük yaşamındaki her küçük kararın mutlaka diğer ebeveynin yazılı veya sözlü onayıyla alınacağı anlamına gelmez. Çocuğun günlük yaşam düzenine ilişkin olağan kararlarla çocuğun hayatını önemli ölçüde etkileyebilecek temel kararların birbirinden ayrılması gerekir.
Mahkeme kararının kapsamı, çocuğun hangi ebeveyn yanında fiilen yaşayacağı ve ebeveynler arasındaki düzen de uygulamanın nasıl yürütüleceğini etkileyebilir.
Çocuğun eğitimi, ortak velayet kapsamında değerlendirilebilecek en önemli konuların başında gelir.
Çocuğun hangi okulda eğitim göreceği, eğitim sisteminin değiştirilmesi, başka bir şehirde bulunan okula gönderilmesi, özel eğitim ihtiyacının değerlendirilmesi veya çocuğun geleceğini önemli ölçüde etkileyebilecek eğitim kararları ortak velayet bakımından önem taşımaktadır.
Anne ve babanın çocuğun eğitim hayatıyla ilgilenmesi yalnızca okul seçmekten ibaret değildir.
Çocuğun akademik gelişiminin takip edilmesi, öğretmenlerle iletişim kurulması, okulda yaşadığı önemli sorunların değerlendirilmesi, özel eğitime ihtiyaç duyup duymadığının belirlenmesi ve eğitim hayatını doğrudan etkileyebilecek kararların alınması da velayet sorumluluğunun bir parçasıdır.
Ortak velayetin sağlıklı uygulanabilmesi için ebeveynlerin çocuğun eğitim hayatı konusunda birbirlerinden önemli bilgileri saklamamaları gerekir.
Örneğin çocuğun okulunda ciddi bir problem yaşanması, öğrenme güçlüğüne ilişkin değerlendirme yapılması veya okul değişikliği gündeme gelmesi hâlinde diğer ebeveynin tamamen süreç dışında bırakılması ortak velayetin amacıyla bağdaşmayabilir.
Ortak velayette okul seçimi, ebeveynler arasında uyuşmazlığa neden olabilen başlıca konulardandır.
Çocuğun okulunun değiştirilmesi özellikle çocuğun sosyal çevresini, günlük ulaşımını, eğitim sistemini veya yaşadığı bölgeyi önemli ölçüde etkiliyorsa sıradan günlük bir karar olarak değerlendirilemeyebilir.
Ortak velayet uygulamasında böyle önemli bir kararın anne ve babanın görüş alışverişi ve mümkünse ortak iradesiyle alınması gerekir.
Ancak tarafların anlaşamaması hâlinde her uyuşmazlığın çözümü kendiliğinden bir ebeveynin iradesine bırakılmış değildir.
Uyuşmazlığın niteliğine göre aile mahkemesine başvurulması ve çocuğun üstün yararının değerlendirilmesi gündeme gelebilir.
Mahkeme çocuğun yaşı, mevcut okul düzeni, sosyal ilişkileri, eğitim ihtiyaçları, ebeveynlerin ikamet yerleri ve çocuğun yaşamındaki istikrar gibi faktörleri dikkate alabilir.
Ortak velayetin kapsamındaki bir diğer önemli konu çocuğun sağlık hakkıdır.
Anne ve baba, çocuğun bedensel ve ruhsal sağlığının korunmasından sorumludur.
Çocuğun rutin sağlık kontrolleri, acil sağlık ihtiyaçları ve günlük tedavi süreçleri ile ciddi tıbbi müdahaleler arasında uygulamada farklı değerlendirmeler yapılması mümkündür.
Özellikle önemli ve ertelenebilir bir tıbbi işlem, uzun süreli tedavi planı veya çocuğun geleceğini önemli ölçüde etkileyebilecek sağlık kararı söz konusu olduğunda ortak velayet sahibi ebeveynlerin bilgi sahibi olması ve sürece katılması önemlidir.
Ancak acil tıbbi müdahale gereken bir durumda çocuğun sağlığını tehlikeye atacak şekilde diğer ebeveynin onayını beklemek gerektiği yönünde genel bir sonuç çıkarılması doğru olmaz.
Velayetin kullanılmasında temel amaç her zaman çocuğun korunmasıdır.
Evet. Çocuğun bakımı ve gözetimi, velayet sorumluluğunun temel unsurları arasındadır.
Ancak ortak velayet sisteminde çocuğun her gün fiziksel olarak anne ve babanın yanında eşit sürelerde bulunması zorunlu değildir.
Çocuğun günlük yaşam düzeni oluşturulurken okul saatleri, ebeveynlerin çalışma koşulları, evlerin birbirlerine uzaklığı, çocuğun yaşı, sosyal çevresi, sağlık durumu ve alışkanlıkları değerlendirilmelidir.
Çocuğun bir ebeveynin yanında daha fazla zaman geçirmesi, diğer ebeveynin velayet hakkının tamamen ortadan kalktığı anlamına gelmez.
Benzer şekilde ortak velayet, zorunlu olarak “bir hafta annede, bir hafta babada” sistemi demek değildir.
Ortak velayet ile çocuğun fiilî yaşam düzeninin birbirinden ayrılması son derece önemlidir.
En fazla merak edilen sorulardan biri ortak velayette çocuk kimde kalır? sorusudur.
Ortak velayete karar verilmesi, çocuğun iki ayrı evde tam olarak eşit süreyle yaşaması gerektiği anlamına gelmez.
Mahkeme çocuğun yaşam merkezinin ebeveynlerden birinin yanında olmasını uygun görebilir. Çocuğun diğer ebeveynle hangi zamanlarda birlikte olacağı da ayrıca belirlenebilir.
Burada temel hedef matematiksel olarak eşit gün dağılımı yapmak değildir.
Asıl değerlendirilmesi gereken hususlar çocuğun yaşam istikrarı, okul düzeni, sosyal çevresi, ebeveynleriyle ilişkisi ve psikolojik gelişimidir.
Özellikle okul çağındaki çocuklarda sürekli ev değiştirmesinin çocuğun eğitim ve sosyal hayatına etkileri önem taşıyabilir.
Bu nedenle ortak velayet ile eşit süreli konaklama aynı kavram değildir.
Ortak velayette çocuğun ikamet yeri konusu hem hukuki hem de pratik açıdan önemlidir.
Çocuğun hangi ebeveynin yanında ağırlıklı olarak yaşayacağı; eğitim, sağlık hizmetleri, sosyal çevre, günlük ulaşım ve diğer birçok konuyu etkileyebilir.
Türk Medeni Kanunu'nda velayet altındaki çocuğun yerleşim yerine ilişkin ayrıca düzenleme bulunmaktadır. Kanun kapsamında ana ve babanın ortak yerleşim yerinin bulunmadığı durumlarda çocuğun kendisine bırakıldığı ebeveynin yerleşim yeri veya diğer hâllerde çocuğun oturma yeri önem kazanabilmektedir.
Ortak velayet kararı verilirken çocuğun fiilen nerede yaşayacağına ilişkin düzenlemenin açık ve uygulanabilir olması uyuşmazlıkların önlenmesi bakımından önemlidir.
Ortak velayetin en yanlış anlaşılan yönlerinden biri budur.
Ortak velayet, anne ve babanın çocuğun hayatındaki en küçük günlük kararları dahi birlikte almak zorunda olduğu anlamına gelmemelidir.
Örneğin çocuğun o gün hangi yemeği yiyeceği, günlük ders çalışma programının küçük ayrıntıları, uyku saati veya sıradan sosyal etkinlikler gibi günlük yaşamın doğal akışı içerisindeki konuların her birinde iki ebeveynin sürekli ortak karar vermesi pratik olarak mümkün olmayabilir.
Buna karşılık çocuğun okulunun değiştirilmesi, önemli bir sağlık müdahalesi, yaşam merkezinin başka bir şehre taşınması veya çocuğun geleceğini belirgin biçimde etkileyebilecek benzeri kararlar daha farklı değerlendirilir.
Ortak velayetin başarılı yürütülmesi için önemli kararlar ile günlük kararlar arasındaki ayrımın ebeveynler tarafından anlaşılması büyük önem taşır.
Velayet kurumunun temel amaçlarından biri çocuğun sağlıklı biçimde yetiştirilmesidir.
Anne ve baba çocuğun bedensel, zihinsel, psikolojik ve sosyal gelişimini desteklemekle yükümlüdür.
Bu kapsamda çocuğun günlük ihtiyaçlarının karşılanması kadar değerlerinin ve kişiliğinin gelişmesi, eğitim hayatının desteklenmesi, sosyal çevresinin korunması ve güvenli bir ortamda yetişmesinin sağlanması da önemlidir.
Ortak velayetin amacı anne ve babayı çocuğun hayatında sürekli mücadele eden iki karar mercii hâline getirmek değildir.
Aksine sistemin sağlıklı şekilde uygulanabilmesi için ebeveynlerin çocuk merkezli hareket edebilmesi gerekir.
Velayet hakkının önemli unsurlarından biri çocuğun hukuki temsilidir.
Ergin olmayan çocuklar kural olarak velayet altındadır ve velayet hakkına sahip anne ve baba çocuğun yasal temsilcisi konumundadır.
Çocuğun taraf olduğu veya çocuğu doğrudan ilgilendiren hukuki işlemlerde velayet hakkının kim tarafından ve nasıl kullanılacağı işlemin türüne göre önem kazanabilir.
Ortak velayet söz konusu olduğunda temsil yetkisinin de mahkeme kararının kapsamı ve uygulanacak kanuni hükümler dikkate alınarak değerlendirilmesi gerekir.
Özellikle çocuğun malvarlığını önemli ölçüde etkileyebilecek hukuki işlemler bakımından velayet hükümlerinin yanında ilgili işlemin tabi olduğu özel düzenlemeler de dikkate alınmalıdır.
Velayet yalnızca çocuğun kişisel bakımını değil, belirli ölçüde çocuğun malvarlığının korunması ve yönetilmesine ilişkin sorumlulukları da içermektedir.
Anne ve baba çocuğun malvarlığıyla ilgili işlemlerde kendi menfaatlerini değil, çocuğun menfaatini gözetmek durumundadır.
Çocuğa miras kalan malvarlığı, adına kayıtlı mal, banka hesabı veya benzeri ekonomik değerlerin yönetiminde velayet sahibi ebeveynlerin kanundan kaynaklanan görevleri bulunmaktadır.
Ortak velayette çocuğun malvarlığını önemli ölçüde etkileyebilecek konularda ebeveynlerin birlikte hareket etmesi gerekebilir.
Bununla birlikte bazı işlemlerin ayrıca mahkeme izni veya başka hukuki şartlara tabi olması mümkündür. Bu nedenle somut işlemin niteliğine göre ayrıca hukuki değerlendirme yapılmalıdır.
Velayete ilişkin bütün uyuşmazlıklarda en temel ilke çocuğun üstün yararıdır.
Mahkeme açısından belirleyici olan anne veya babanın hangisinin kendisini daha haklı gördüğü değildir.
Ebeveynlerden birinin “ortak velayet benim hakkımdır” şeklindeki talebi tek başına yeterli değildir.
Benzer şekilde anne veya babanın kişisel beklentileri de çocuğun menfaatinin önüne geçemez.
Anayasa Mahkemesi, velayet ve kişisel ilişki davalarında asıl amacın tarafların iddiaları ve mevcut deliller değerlendirilerek çocuğun üstün yararının belirlenmesi olduğunu açık şekilde vurgulamaktadır. Mahkemeye göre ebeveynlerin menfaatleri ile çocuğun menfaati arasında adil bir denge kurulmalı, ancak değerlendirmede çocuğun üstün yararı temel alınmalıdır.
Dolayısıyla ortak velayet uygulanacaksa bunun çocuk açısından gerçekten sürdürülebilir ve faydalı olup olmadığı araştırılmalıdır.
Ortak velayet şartları Türk Medeni Kanunu içerisinde tek bir maddede ayrıntılı bir liste hâlinde düzenlenmemiştir.
Bu nedenle uygulamada somut olayın özellikleri değerlendirilir.
Genel olarak mahkeme açısından önem taşıyabilecek hususların başında çocuğun üstün yararı, ebeveynler arasındaki iletişim, ortak karar alabilme kapasitesi, çatışma düzeyi, çocuğun mevcut yaşam düzeni ve ortak velayet sisteminin uygulanabilir olup olmadığı gelmektedir.
Anne ve babanın yalnızca mahkeme huzurunda “ortak velayet istiyoruz” demesi her durumda yeterli olmayabilir.
Mahkemenin çocuğun şartlarını değerlendirmesi gerekir.
Özellikle ebeveynlerin çocukla ilgili her konuda yoğun ve sürekli çatışma yaşaması, birbirleriyle iletişim kuramamaları veya çocuğu aralarındaki uyuşmazlığın bir aracı hâline getirmeleri ortak velayetin uygulanabilirliğini olumsuz etkileyebilir.
Uygulamada en önemli konulardan biri ebeveynlerin ortak velayete ilişkin iradesidir.
Anayasa Mahkemesinin ortak velayete ilişkin kararında, mahkemelerin ebeveynlerin ortak velayet konusundaki istek ve iradelerini araştırması gerektiği özellikle vurgulanmıştır.
Söz konusu olayda tarafların velayetin ortak kullanılmasına ilişkin görüşlerinin yeterli şekilde alınmaması ve uygulamanın çocuğun üstün yararına uygunluğunun yeterince değerlendirilmemesi ihlal kararının gerekçeleri arasında yer almıştır.
Bu nedenle ortak velayet değerlendirmesinde ebeveynlerin birbirleriyle iş birliği yapabilme iradesi son derece önemlidir.
Ortak velayet zaten doğası gereği anne ve babanın belirli konularda iletişim kurmasını ve çocuğun hayatına ilişkin önemli kararları birlikte değerlendirmesini gerektirir.
Taraflardan biri ortak velayeti istemezse, mahkemenin bu itirazı görmezden gelerek otomatik biçimde ortak velayet kararı vermesi doğru bir yaklaşım değildir.
İtirazın nedeni ve taraflar arasındaki ilişkinin niteliği değerlendirilmelidir.
Ortak velayet konusunda ciddi çekişme yaşayan, iletişim kuramayan ve çocuğa ilişkin kararlar üzerinde sürekli çatışan ebeveynlerin ortak velayet sistemini sürdürebilip sürdüremeyeceklerinin araştırılması gerekir.
Anayasa Mahkemesi de ebeveynler arasındaki ihtilafın ortak velayetin sürdürülebilirliğine ve çocuğun psikolojik gelişimine olası etkilerinin değerlendirilmesi gerektiğini belirtmiştir.
Dolayısıyla bir ebeveynin ortak velayete karşı çıkması otomatik olarak tek başına sonucu belirlemese de mahkemenin dikkate alması gereken önemli bir durumdur.
Anlaşmalı boşanmada ortak velayet uygulamada en çok gündeme gelen ortak velayet senaryolarından biridir.
Eşler boşanmanın mali ve çocuklara ilişkin sonuçlarında anlaşmışlarsa hazırlanan boşanma protokolünde müşterek çocuğun velayetine ilişkin düzenlemelere de yer verilebilir.
Tarafların ortak velayet konusunda anlaşması önemli olmakla birlikte, çocukla ilgili düzenlemeler yalnızca anne ve babanın özel sözleşme özgürlüğüne bırakılmış değildir.
Aile mahkemesi hâkimi çocuğun menfaatini korumakla yükümlüdür.
Bu nedenle tarafların hazırladığı ortak velayet protokolü hâkim tarafından çocuğun üstün yararı yönünden değerlendirilir.
Protokolde çocuğun yaşam düzeni, önemli kararların nasıl alınacağı, ebeveynlerin çocukla geçireceği zaman, eğitim ve sağlık konularındaki iş birliği ile giderlere katılım gibi hususların açık olması ileride çıkabilecek uyuşmazlıkların azaltılmasına yardımcı olabilir.
Çekişmeli boşanmada ortak velayet konusu daha dikkatli değerlendirilmesi gereken bir alandır.
Çekişmeli boşanmanın varlığı tek başına ebeveynlerin hiçbir konuda anlaşamadığı anlamına gelmeyebilir. Eşler boşanmanın kusur, tazminat veya malvarlığı sonuçları konusunda çekişirken çocuklarının geleceğine ilişkin sağlıklı bir iletişim sürdürüyor olabilirler.
Buna karşılık taraflar arasındaki yoğun çatışmanın doğrudan çocuğa yansıdığı, ebeveynlerin birbirlerini dışladığı veya önemli kararların alınmasının sürekli imkânsız hâle geldiği durumlarda ortak velayetin işlevselliği tartışmalı hâle gelebilir.
Bu nedenle çekişmeli boşanma davasında ortak velayet yönünden otomatik bir sonuç yerine her olayın ayrı değerlendirilmesi gerekir.
Evet. Ortak velayette nafaka gündeme gelebilir.
Toplumda ortak velayete karar verilmesi durumunda çocuk için nafaka ödenmeyeceği yönünde yanlış bir kanaat bulunmaktadır.
Oysa velayet düzenlemesi ile çocuğun bakım ve geçim giderlerine katılım konusu birbirinden farklı hukuki meselelerdir.
Anne ve baba çocuğun bakım, eğitim, sağlık, barınma ve diğer ihtiyaçlarına güçleri oranında katılmakla yükümlüdür.
Çocuğun ağırlıklı olarak hangi ebeveynin yanında yaşadığı, anne ve babanın ekonomik koşulları ve çocuğun ihtiyaçları değerlendirilerek çocuğun giderlerine nasıl katılım sağlanacağı belirlenebilir.
Dolayısıyla ortak velayet kararı iştirak nafakasını kendiliğinden ortadan kaldırmaz.
Çocuğun giderlerine hangi ebeveynin ne ölçüde katılacağı somut koşullar kapsamında değerlendirilir.
Hayır. Ortak velayetin varlığı tek başına iştirak nafakasının kaldırılması sonucunu doğurmaz.
İştirak nafakası, velayet hakkının kime ait olduğundan bağımsız olarak çocuğun bakım ve eğitim giderlerinin karşılanmasına yönelik bir düzenlemedir.
Anne ve baba arasında önemli bir ekonomik gelir farkı bulunabilir.
Çocuk zamanının önemli bölümünü bir ebeveyn yanında geçiriyor ve günlük giderlerin büyük kısmı o ebeveyn tarafından karşılanıyor olabilir.
Bu şartlarda diğer ebeveynin çocuğun giderlerine maddi katkıda bulunması gündeme gelebilir.
Önemli olan anne ve baba arasındaki ekonomik dengeyi sağlamak değil, çocuğun ihtiyaçlarının uygun şekilde karşılanmasını sağlamaktır.
Ortak velayete karar verilmiş olması çocuğun zamanının nasıl paylaşılacağı sorununu kendiliğinden çözmez.
Çocuğun hangi ebeveyn yanında yaşayacağı ve diğer ebeveynle hangi zamanlarda birlikte olacağı ayrıca düzenlenebilir.
Aydın'daki Elgit Hukuk Bürosu'nun web sitesinde Ortak Velayet Hakkı Neleri Kapsar ? konusunu sizler için ele aldık, hemen inceleyin.
paylaş
twittle
paylaş
paylaş